• یک شتر مرغ سالم که به اندازه کافی آب خورده باشد روزانه حدود ۲/۵ لیتر ادرار دفع می کند.

  • شتر مرغ فقط در حالت ایستاده قادر به دفع ادرار است.

  • گاه ارتفاع شتر مرغ به ۳ متر و وزن آن به ۱۷۵ کیلوگرم می رسد .

  • عمل تنفس با دهان باز که در اثر گرمای زیاد محیط روی می دهد در شتر مرغ منجر به آلکالوز نمی شود.

  • تعداد تنفس در شتر مرغ بالغ به ۱۲ - ۶ بار در دقیقه می رسد .

  • حجم تنفس طبیعی در شتر مرغ ها بالغ در حالت استراحت ۶/۱ - ۲/۱می باشد.

  • استخوان کشکک در پرندگان خانواده شتر مرغ وجود ندارد.

  • شتر مرغ در هر پا ۲ انگشت و هر انگشت ۴ بند دارد .

  • شتر مرغ فاقد چینه دان است ولی پیش معده بزرگ آنها عمل ذخیره غذا را انجام می دهد.

  • در شتر مرغ، کیسه صفرا وجود ندارد.

  • روده کور در شتر مرغ به صورت جفت وجود دارد.

  • انباشتگی با سنگ در معده و پیش معده شترمرغ امری معمول است.

  • در دمای زیاد هوا، تعداد تنفس در شتر مرغ به ۶۰ - ۴۰ بار در دقیقه می رسد .

  • تنها استخوان مجوف ( هوایی ) در شتر مرغ ، استخوان ران است .

  • در شتر مرغ ها فقط تخمدان و اویدوکت سمت چپ فعال است.

  • ورید های که در شتر مرغ می توان از آنها برای اخذ خون استفاده نمود :
    الف ) ورید وداجی راست
    ب ) ورید قوزکی میانی
    ج ) ورید میانی راسی بازو

  • از تزریق داروها در عضلات ران شتر مرغ می باید اجتناب شود.

  • بیضه ها در شتر مرغ در غیر فصول تولید مثلی، اسپرم تولید نمی کند.

  • آلت تناسلی شتر مرغ نر ( فالوی ) فاقد مجرای ادرار می باشد و نقشی در دستگاه ادراری ندارد.

  • شتر مرغ های نر فاقد اعضای فرعی ( غدد ضمیمه ) تولید مثلی هستند .

  • بیضه ها در شتر مرغ نر به صورت جفت در خلف کیسه های هوایی شکمی در ناحیه بطنی و انتهای راسی کلیه ها و در عمق بدن قرار دارد.

  • سرعت رشد در شتر مرغ های جوان به توارث، شرایط محیطی ( مدیریت ) و تغذیه وابسته است.

  • ضربان قلب شتر مرغ در حالت استراحت ۴۰ - ۳۰ در دقیقه و به هنگام دویدن تا ۱۷۵ بار در دقیقه می رسد .

  • انقباضات پیش معده و جاذبه زمین ، موجب حرکت مواد غذایی از پیش معده به سنگدان می شود.

  • هضم الیاف ( فیبرها ) در دستگاه گوارش شتر مرغ توسط باکتری ها انجام می گیرد و محصول نهایی آن اسید های چرب فرار است .

  • وقتی فرار از چنگ شتر مرغ مهاجم غیر ممکن است بهترین دفاع به طور معمول خوابیدن کامل روی زمین می باشد.

  • شتر مرغ در فصل جفت گیری بسیار مهاجم و خطرناک است .

  • سن مناسب حمل و نقل شتر مرغ ۳ تا ۸ ماهگی است .

  • یکی از وسایل مقید کردن شتر مرغ، استفاده از سرپوش است .

  • واکسن های رایج مورد استفاده در مزارع شتر مرغ عبارتند از شاربن، بوتولیسم، آنتروتوکسمی، آبله، نیوکاسل و آنفلوآنزا .

  • رایج ترین داروی بی هوشی در شتر مرغ کتامین می باشد .

  • مرگ و میر ناشی از بلع اشیای سخت و تیز در شتر مرغ بسیار رایج است.

  • داروها و ترکیبات سمی در شتر مرغها عبارتند از: ترکیبات فورازولیدون، ضدکوکسیدیوزهای آیونوفور ( مثل موننزین، سالینومایسین، ناراسین، لازالوسید)، تیابندازول، مبندازول و لیندن اوره .

  • یکی از بیماری هایی که در بین پرندگان فقط شتر مرغ ممکن است به آن مبتلا شود شاربن است.

  • تغذیه بد ، استرس و مدیریت نامناسب، سبب کاهش ایمنی بدن در شتر مرغ می شود.

  • مهمترین داورهای ضد انگلی مجاز در شتر مرغ ها عبارتند از آیورمکتین ، فنبندازول و اکسی فنازول.

  • لوامیزول گرچه داروی خوبی جهت تحریک دستگاه ایمنی شتر مرغ است، ولی گاهی سبب آشفتگی های گوارشی شده و نیز مقاومت سریع در انگل به وجود می آید .

  • داروی موثر بر روی کرم های نواری شتر مرغ نیکلوزوماید و پرازی کوآنتل ۵/۲ درصد است